عشق مثل يک واژه ی گرم و روان جاری می شود.
در سطر خاموش زندگی نقطه پايانی می شود...
بر انتهای خط تنهايی عاشق تصويری می شود درون قاب چشم معشوق....
و برای هميشه جاودانه می شود.
------------------------------------------------------------------------------
تو يک رويای بی رنگ و ريايی
برای قلب تنها آشنايی...
دلی از جنس نورانی خورشيد؛ برای بغض بگرفته صدايی
پر از شوری ؛ پر از رمزی؛ پر از راز ؛ پر از حس تماشايی پرواز
برای حس پرواز دوباره ؛ تو آغازی ؛ تو آغازی؛ تو آغاز
----------------------------------------------------------------------
هيچ وقت تنهايم مزار
جنس تنهايی من تنگی شيشه ای ست
شيشه ای کز يک اشاره می شکست
من که بی تابم ولی اين بی قراريهای من
از پس يک بغض سنگين می نشست
هيچ وقت تنهايم مزار
راه تنهايی من چون ساحل است
کز نگاه خيس دريا سبز گشت
با صدايی چون سکوت ساحلم
از پس يک موج در هم می شکست
هيچوقت تنهايم مزار
گر شود همراه همرازم سکوت
ديگر از من؛ ياد من؛ ردی نبود
چون سکوتم در من است و غير اين
جز شکستن در خودم چاره نبود
هيچ وقت تنهايم مزار
با گل باغ بهارم انتظار
با سکوتی که در آن دل می شکست
با غباری کز سکوت در ذهنم نشست
هيچ وقت تنهايم مزار
هيچ وقت تنهايم مزار...
